ஜகாத்தை நிறைவேற்றுவது (இறைவனிடம்) செல்லுபடியாவதற்கு பின்வரும் மூன்று விஷயங்களில் ஒன்று நிபந்தனையாகும்:
1- نية مقارنة للأداء
- ஜகாத் தொகையை (ஏழையிடம்) கொடுக்கும்போது அது ஜகாத் தான் என்ற எண்ணம் (நிய்யத்) இருக்க வேண்டும்.
2- أو نية مصاحبة لعزل المقدار الواجب
2. அல்லது ஜகாத் கடமையான தொகையை தனது மொத்தப் பணத்திலிருந்து பிரித்து எடுக்கும்போது, இது ஜகாத் தொகைதான் என்ற எண்ணம் இருக்க வேண்டும்.
3- أو التصدق بجميع ماله ولو من غير نية الزكاة
3. அல்லது ஒருவரிடம் இருக்கும் அனைத்துச் செல்வங்களையும் தர்மம் செய்துவிடுதல்; அவ்வாறு செய்யும்போது ஜகாத் என்ற எண்ணம் இல்லாவிட்டாலும் (அவரிடம் இருந்த ஜகாத் கடமை நீங்கிவிடும்).
ولا يشترط أن يعلم الفقير أنها زكاة على الأصح
மிகவும் சரியான கருத்தின்படி, அந்தத் தொகையைப் பெற்றுக்கொள்ளும் ஏழைக்கு, இது 'ஜகாத் பணம்' என்பது தெரிந்திருக்க வேண்டும் என்பது நிபந்தனையல்ல.
حتى لو أعطاه شيئا وسماه هبة أو قرضا ونوى به الزكاة صحت (نور الايضاح)
ஏழைக்கு ஒரு தொகையை கொடுக்கும்போது, அதனை 'அன்பளிப்பு' (ஹிபா) என்றோ அல்லது 'கடன்' (கர்ழ்) என்றோ பெயரிட்டு வழங்கிவிட்டு, உள்ளத்தால் அது 'ஜகாத்' என்று எண்ணியிருந்தாலும் அது ஜகாத்தாகக் கணக்கிடப்படும் (செல்லுபடியாகும்). (நூருல் ஈழாஹ்)
திருக்குர்ஆன் 9:60
إِنَّمَا الصَّدَقَاتُ لِلْفُقَرَاءِ وَالْمَسَاكِينِ وَالْعَامِلِينَ عَلَيْهَا وَالْمُؤَلَّفَةِ قُلُوبُهُمْ وَفِي الرِّقَابِ وَالْغَارِمِينَ وَفِي سَبِيلِ اللَّهِ وَابْنِ السَّبِيلِ ۖ فَرِيضَةً مِّنَ اللَّهِ ۗ وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ
(நிச்சயமாக) ஜகாத் என்னும் தர்மங்கள் பின்வருவோருக்கே உரியவை:
- வறியவர்கள் (فقراء): எவ்வித வசதியும் இல்லாத ஏழைகள்.
- ஏழைகள் (مساكين): அன்றாடத் தேவைகளுக்குக் கூடப் போதிய வசதி இல்லாதவர்கள்.
- ஜகாத் பணியாளர்கள் (عاملين عليها): ஜகாத் வசூலிக்கும் மற்றும் விநியோகிக்கும் பணியில் ஈடுபடுபவர்கள்.
- உள்ளங்கள் ஈர்க்கப்பட வேண்டியவர்கள் (مؤلفة قلوبهم): இஸ்லாத்தின் பால் விருப்பம் கொண்டிருப்பவர்கள்.
- அடிமைகளை விடுவிக்க (في الرقاب): அடிமைத்தளையிலிருந்து விடுபட விரும்புபவர்கள்.
- கடனாளிகள் (غارمين): கடனில் மூழ்கி அதைத் தீர்க்க வழியில்லாதவர்கள்.
- அல்லாஹ்வின் பாதையில் (في سبيل الله): மார்க்கப் பணிகளுக்காகவும் அறப்போருக்காகவும்.
- வழிப்போக்கர்கள் (ابن السبيل): பயணத்தில் இருந்து பொருள் வசதி இழந்தவர்கள்.
(இது) அல்லாஹ்வினால் விதிக்கப்பட்ட கட்டாயக் கடமையாகும்; அல்லாஹ் (யாவற்றையும்) நன்கு அறிபவன், மிக்க ஞானமுடையவன்.
இந்த வசனம் தான் ஜகாத் பணத்தை யாருக்குக் கொடுக்க வேண்டும் என்பதைத் தீர்மானிக்கும் அடிப்படை ஆதாரமாகும்.
6. وَالْغَارِمِينَ: الذين يتحملون غرامة وهم نوعان
6. கடனாளிகள்: இவர்கள் கடனைச் சுமந்திருப்பவர்கள். இவர்கள் இரண்டு வகைப்படுவர்:
أحدهما من تحمل حمالة لإصلاح ذات البين وإطفاء الفتنة فيعطى من الزكاة بقدر حمالته تشجيعا له على هذا العمل النبيل...
முதலாவது வகை: இரு தரப்பினரிடையே நிலவும் பிணக்குகளைத் தீர்த்து வைப்பதற்காகவும், குழப்பங்களை அடக்குவதற்காகவும் (சமரச முயற்சியில் ஈடுபட்டு) அதற்காகத் தன் மீது கடனைச் சுமத்திக் கொண்டவர். இத்தகைய உன்னதமான செயலை ஊக்குவிக்கும் பொருட்டும், முஸ்லிம்களிடையே ஒற்றுமையை ஏற்படுத்தவும் அவர் ஏற்றுக் கொண்ட அந்தப் பொறுப்புக்கு நிகரான ஜகாத் தொகை அவருக்கு வழங்கப்படும்.
الثاني: من تحمل حمالة في ذمته لنفسه وليس عنده وفاء فيُعْطَى من الزكاة ما يُوَفِّي به دينه وإن كثر
இரண்டாவது வகை: தனது சொந்தத் தேவைக்காகத் தன் மீது கடனைச் சுமத்திக் கொண்டவர், ஆனால் அதனைத் திருப்பிச் செலுத்த அவரிடம் வசதி இல்லை. இவருடைய கடன் எவ்வளவு அதிகமாக இருந்தாலும், அதனைத் தீர்க்கத் தேவையான அளவு ஜகாத் தொகை இவருக்கு வழங்கப்படும்.
ஹதீஸ்
عَنْ قَبِيصَةَ بْنِ مُخَارِقٍ الْهِلَالِيِّ قَالَ تَحَمَّلْتُ حَمَالَةً فَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَسْأَلُهُ فِيهَا...
கபீஸா இப்னு முகாரிக் அல்-ஹிலாலி (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: (மக்களிடையே சமரசம் செய்ய) நான் ஒரு பிணைப் பொறுப்பை (கடன் பொறுப்பை) ஏற்றுக்கொண்டேன். அது குறித்து உதவி கேட்பதற்காக அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்தேன்.
فَقَالَ أَقِمْ حَتَّى تَأْتِيَنَا الصَّدَقَةُ فَنَأْمُرَ لَكَ بِهَا
அதற்கு நபியவர்கள், "நமது கைக்கு ஜகாத் பொருட்கள் வரும் வரை பொறுத்திருப்பீராக, (வந்ததும்) உமக்காக அதனை வழங்க நாம் உத்தரவிடுவோம்" என்று கூறினார்கள்.
ثُمَّ قَالَ يَا قَبِيصَةُ إِنَّ الْمَسْأَلَةَ لَا تَحِلُّ إِلَّا لِأَحَدِ ثَلَاثَةٍ...
பிறகு அவர்கள் கூறினார்கள்: "கபீஸாவே! (பிறரிடம்) யாசிப்பது என்பது மூன்று நபர்களுக்குத் தவிர வேறு யாருக்கும் அனுமதியில்லை:
- சமரச முயற்சி செய்து கடன் பொறுப்பை ஏற்றுக் கொண்டவர்: அவர் தனது அந்தப் பொறுப்பை நிறைவேற்றும் வரை யாசிக்கலாம், பிறகு யாசிப்பதை நிறுத்திவிட வேண்டும்.
- பேரழிவினால் தனது சொத்துக்களை இழந்த மனிதர்: அவர் தனது வாழ்வாதாரத்திற்குத் தேவையானதை அடையும் வரை யாசிக்கலாம்.
- வறுமையின் பிடியில் சிக்கிய மனிதர்: அவரது சமூகத்தைச் சேர்ந்த அறிவுடைய மூன்று மனிதர்கள் 'நிச்சயமாக இன்னார் வறுமையில் வாடுகிறார்' என்று சாட்சியமளிக்கும் அளவுக்கு வறுமை அடைந்தவர். அவரும் தனது வாழ்வாதாரத்திற்குத் தேவையானதைப் பெறும் வரை யாசிக்கலாம்.
فَمَا سِوَاهُنَّ مِنْ الْمَسْأَلَةِ يَا قَبِيصَةُ سُحْتًا يَأْكُلُهَا صَاحِبُهَا سُحْتًا (مسلم)
கபீஸாவே! இம்மூன்று காரணங்களைத் தவிர மற்றபடி யாசிப்பது என்பது 'சுஹ்த்' (ஹராமான பொருள்) ஆகும். அதை உண்பவர் ஹராமான பொருளையே உண்கிறார்." (நூல்: முஸ்லிம்)
7. அல்லாஹ்வின் பாதையில்: இது அல்லாஹ்வின் பாதையில் மேற்கொள்ளப்படும் அறப்போரைக் (ஜிஹாத்) குறிக்கும். இதன் நோக்கம் அல்லாஹ்வின் சொல் (மார்க்கம்) மேலோங்க வேண்டும் என்பதாகவே இருக்க வேண்டும்; மாறாகத் தன்மானத்திற்காகவோ அல்லது இனப் பற்றிற்காகவோ இருக்கக் கூடாது.
فَيُعْطَى المجاهد بهذه النية ما يكفيه لجهاده من الزكاة أو يُشْتَرَى بها سلاح وعتاد للمجاهدين في سبيل الله لحماية الإسلام والذود عنه وإعلاء كلمة الله سبحانه
இத்தகைய தூய எண்ணத்துடன் அறப்போரில் ஈடுபடுபவருக்கு, அவரது தேவைக்குத் தேவையான அளவு ஜகாத் தொகையிலிருந்து வழங்கப்படும். அல்லது இஸ்லாத்தைப் பாதுகாக்கவும், அதனைத் தற்காக்கவும், அல்லாஹ்வின் திருவசனத்தை மேலோங்கச் செய்யவும் அறப்போராளிகளுக்குத் தேவையான ஆயுதங்கள் மற்றும் போர் உபகரணங்கள் ஜகாத் பணத்தைக் கொண்டு வாங்கப்படும்.
8. وابن السبيل: وهو المسافر الذي انقطع به السفر ونفد ما في يده
8. வழிப்போக்கர்: இவர் ஒரு பயணி ஆவார்; பயணத்தின் போது வழியில் தடையோ அல்லது இடையூறோ ஏற்பட்டு, அவரிடமிருந்த பணமும் பொருளும் தீர்ந்துபோன நிலையிலுள்ளவர்.
فَيُعْطَى من الزكاة ما يوصله إلى بلده وإن كان غنيا فيها ووجد من يقرضه
அவர் தனது சொந்த ஊரில் பெரும் செல்வந்தராக இருந்தாலும், அல்லது அவருக்குக் கடன் கொடுக்கக் கூடியவர்கள் அங்கு இருந்தாலும் சரியே, அவர் தனது சொந்த ஊரைச் சென்றடைவதற்குத் தேவையான அளவு ஜகாத் தொகை அவருக்கு வழங்கப்படும்.
عَنْ سَلْمَانَ بْنِ عَامِرٍ رضي الله عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: (إِنَّ الصَّدَقَةَ عَلَى الْمِسْكِينِ صَدَقَةٌ وَعَلَى ذِي الرَّحِمِ اثْنَتَانِ صَدَقَةٌ وَصِلَةٌ)
ஸல்மான் இப்னு ஆமிர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஏழைக்கு தர்மம் செய்வது ஒரு தர்மமாகும். ஆனால், உறவினருக்கு தர்மம் செய்வது இரண்டு நன்மைகளைத் தரும்: ஒன்று தர்மம், மற்றொன்று உறவைப் பேணுதல் (ஸிலதுர் ரஹிம்)."
(நூல்: நஸாயீ)
ஜகாத் விநியோகச் சட்டங்கள் (نور الإيضاح)
وَلَا يَجُوزُ دَفْعُهَا لِبَنِي هَاشِمٍ أَوْ مَوَالِيهِمْ، وَلَا لِأَصْلِهِ كَأَبِيهِ وَجَدِّهِ وَإِنْ عَلَا، وَلَا لِفَرْعِهِ كَابْنِهِ وَابْنِ ابْنِهِ وَإِنْ سَفَلَ، وَلَا إِلَى زَوْجَتِهِ، وَلَا إِلَى ذِمِّيٍّ.
"பனூ ஹாஷிம் குடும்பத்தினருக்கோ அல்லது அவர்களின் விடுதலை செய்யப்பட்ட அடிமைகளுக்கோ ஜகாத் கொடுப்பது அனுமதியில்லை. அதேபோல் தனது அசல் வாரிசு மூலங்களான தந்தை, பாட்டனார் மற்றும் அவர்களுக்கு மேல் உள்ளவர்களுக்கும், தனது கிளை வாரிசுகளான மகன், பேரன் மற்றும் அவர்களுக்குக் கீழ் உள்ளவர்களுக்கும் கொடுக்க முடியாது. மேலும், தனது மனைவிக்கும், 'திம்மி'களுக்கும் (இஸ்லாமிய ஆட்சியில் வாழும் மாற்று மதத்தினர்) ஜகாத் கொடுப்பது செல்லாது."
وَلَا إِلَى جِهَةٍ لَيْسَ فِيهَا تَمْلِيكُ الزَّكَاةِ لِمُسْتَحِقِّهَا كَبِنَاء مَسْجِدٍ أَوْ مَدْرَسَةٍ لِمَا أَنَّ التَّمْلِيكَ رُكْنُهَا.
"ஜகாத்திற்குத் தகுதியானவர்களிடம் அந்தத் தொகையை உரிமையாக்கிக் கொடுக்காத (தம்லீக் இல்லாத) எதற்கும் ஜகாத் செல்லாது. உதாரணத்திற்கு: பள்ளிவாசல் கட்டுவதற்கோ அல்லது மத்ரஸா கட்டுவதற்கோ ஜகாத் பணத்தைப் பயன்படுத்த முடியாது. ஏனெனில், தகுதியுள்ள ஒருவரிடம் அந்தப் பணத்தை உரிமையாக்கிக் கொடுப்பது ஜகாத்தின் அடிப்படை விதியாகும் (ருக்னு)."
وَيَجُوزُ دَفْعُهَا إِلَى وَلَدِ الْغَنِيِّ الْكَبِيرِ الْفَقِيرِ، وَكَذَلِكَ يَجُوزُ دَفْعُهَا إِلَى امْرَأَةِ الْغَنِيِّ الْفَقِيرَةِ، وَإِلَى الْأَبِ الْمُعْسِرِ وَإِنْ كَانَ ابْنُهُ مُوسِرًا.
"செல்வந்தரின் மகனாக இருந்தாலும், அவர் பருவமடைந்தவராகவும் ஏழையாகவும் இருந்தால் அவருக்கு ஜகாத் கொடுக்கலாம். அதேபோல் ஒரு செல்வந்தரின் மனைவி ஏழையாக இருந்தால் (அவளிடம் தனிப்பட்ட சொத்து இல்லை எனில்) அவளுக்கும், ஒரு தந்தை ஏழையாக இருந்து அவரது மகன் செல்வந்தராக இருந்தாலும் அந்தத் தந்தைக்கும் ஜகாத் கொடுக்கலாம்."
وَيُكْرَهُ نَقْلُهَا إِلَى بَلَدٍ آخَرَ إِلَّا إِلَى قَرَابَتِهِ أَوْ مَنْ هُوَ أَحْوَجُ مِنْ أَهْلِ بَلَدِهِ، لَكِنْ إِذَا عَجَّلَهَا قَبْلَ وُجُوبِهَا فَلَا بَأْسَ لِنَقْلِ (نور الإيضاح).
"தனது ஊரைத் தவிர்த்து வேறு ஊர்களுக்கு ஜகாத் பணத்தை மாற்றுவது 'மக்ரூஹ்' (வெறுக்கத்தக்கது) ஆகும். ஆனால், தனது உறவினர்கள் வேறு ஊரில் இருந்தாலோ அல்லது தனது ஊர் மக்களை விட அதிகத் தேவையுள்ளவர்கள் வேறு ஊரில் இருந்தாலோ அங்கு அனுப்பலாம். இருப்பினும், ஜகாத் கடமையாவதற்கு முன்பே முன்கூட்டியே (Advance) ஜகாத்தைக் கொடுப்பதாக இருந்தால், அதனை வேறு ஊருக்கு மாற்றுவதில் தவறில்லை."
போதுமான வசதி உள்ளவர்களுக்கு ஜகாத் அளிப்பதன் சட்டம்
وَأَمَّا مَنْ كَانَ لَهُ كِفَايَةٌ فَلَا يَجُوزُ إِعْطَاؤُهُ مِنَ الزَّكَاةِ وَإِنْ سَأَلَهَا، بَلِ الْوَاجِبُ نُصْحُهُ وَتَحْذِيرُهُ مِنْ سُؤَالِ مَا لَا يَحِلُّ لَهُ.
"யார் ஒருவருக்கு (அடிப்படைத் தேவைகளுக்குப்) போதுமான வசதி இருக்கிறதோ, அவர் கேட்டாலும் அவருக்கு ஜகாத் கொடுப்பது அனுமதியில்லை. மாறாக, அவருக்கு அறிவுரை கூறுவதும், அவருக்கு ஹலாலில்லாத ஒன்றை யாசிப்பதிலிருந்து அவரை எச்சரிப்பதும் (கொடுப்பவர் மீது) கடமையாகும்."
ஹதீஸ்
عَنْ حَمْزَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِيهِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: "لَا تَزَالُ الْمَسْأَلَةُ بِأَحَدِكُمْ حَتَّى يَلْقَى اللَّهَ وَلَيْسَ فِي وَجْهِهِ مُزْعَةُ لَحْمٍ" (مُسْلِمٌ).
ஹம்ஸா இப்னு அப்தில்லாஹ் (ரலி) அவர்கள் தனது தந்தையிடமிருந்து அறிவிக்கிறார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"உங்களில் ஒருவர் (தேவையின்றிப் பிறரிடம்) யாசித்துக் கொண்டே இருப்பார். இறுதியில் அவர் கியாமத் நாளில் அல்லாஹ்வைச் சந்திக்கும்போது, அவரது முகத்தில் ஒரு துண்டு சதை கூட இருக்காது."
(நூல்: முஸ்லிம்)
இந்த ஹதீஸ் தேவையின்றி ஜகாத் அல்லது தர்மங்களைக் கேட்பது எவ்வளவு பெரிய குற்றம் என்பதை மிகக் கடுமையாக எச்சரிக்கிறது.
செல்வத்தைப் பெருக்குவதற்காகப் பிறரிடம் யாசிப்பதைக் கண்டிக்கும்
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "مَنْ سَأَلَ النَّاسَ أَمْوَالَهُمْ تَكَثُّرًا فَإِنَّمَا يَسْأَلُ جَمْرًا، فَلْيَسْتَقِلَّ أَوْ لِيَسْتَكْثِرْ" (مُسْلِمٌ).
அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"யார் தனது செல்வத்தைப் பெருக்கிக் கொள்வதற்காக மக்களிடம் (யாதொரு தேவையுமின்றிப்) பணத்தைக் கேட்கிறாரோ, அவர் உண்மையில் நெருப்புத் தணலையே கேட்கிறார். எனவே அவர் (அந்தத் தணலை) குறைத்துக் கொள்ளட்டும் அல்லது அதிகமாக்கிக் கொள்ளட்டும் (அது அவர் விருப்பம்)."
(நூல்: முஸ்லிம்)
சிறு விளக்கம்:
தேவைக்காக யாசிப்பதற்கும், பேராசைக்காக யாசிப்பதற்கும் இடையில் உள்ள பாரதூரமான வித்தியாசத்தை இந்த ஹதீஸ் விளக்குகிறது. போதுமான வசதி இருந்தும் பிறரிடம் யாசிப்பது என்பது, நரக நெருப்பைத் தானே தேடிக் கொள்வதற்குச் சமம் என்று நபியவர்கள் எச்சரிக்கிறார்கள்.
பிறரிடம் கையேந்துவதை விட உழைத்து உண்பதன் சிறப்பைக் கூறும் ஹதீஸ்
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: "لَا يَفْتَحُ إِنْسَانٌ عَلَى نَفْسِهِ بَابَ مَسْأَلَةٍ إِلَّا فَتَحَ اللَّهُ عَلَيْهِ بَابَ فَقْرٍ، لَأَنْ يَعْمَدَ الرَّجُلُ حَبْلًا إِلَى جَبَلٍ فَيَحْتَطِبَ عَلَى ظَهْرِهِ وَيَأْكُلَ مِنْهُ خَيْرٌ مِنْ أَنْ يَسْأَلَ النَّاسَ، مُعْطًى أَوْ مَمْنُوعًا" (ابْنُ حِبَّانَ).
அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"யார் ஒருவர் (தேவையின்றிப் பிறரிடம்) யாசிக்கும் வாசலைத் திறந்து கொள்கிறாரோ, அவருக்கு அல்லாஹ் வறுமையின் வாசலைத் திறந்து விடுகிறான். ஒருவர் ஒரு கயிற்றை எடுத்துக்கொண்டு மலைக்குச் சென்று, விறகு வெட்டித் தனது முதுகில் சுமந்து வந்து (அதனை விற்று), அதன் மூலம் உண்பது என்பது; அவர் மக்களிடம் யாசிப்பதை விடச் சிறந்ததாகும் - அவர்கள் அவருக்குக் கொடுத்தாலும் சரி அல்லது கொடுக்காவிட்டாலும் சரி."
(நூல்: இப்னு ஹிப்பான்)
கருத்துரை:
இந்த ஹதீஸ் இரண்டு மிக முக்கியமான பாடங்களை நமக்கு உணர்த்துகிறது:
- உழைப்பின் உயர்வு: எத்தகைய கடினமான உழைப்பும் (விறகு சுமப்பது போன்றது கூட) யாசிப்பதை விட கௌரவமானது.
- மனநிறைவு: பிறரிடம் எதிர்பார்ப்பது வறுமையை அதிகப்படுத்துமே தவிர செல்வத்தை அல்ல. உழைத்து வாழ்பவருக்கே அல்லாஹ் கண்ணியத்தை வழங்குகிறான்.
நிச்சயமாக, வசதி படைத்தவர் போல் தோற்றமளிக்கும் ஒருவர் ஜகாத் கேட்டால் செய்ய வேண்டிய நடைமுறை மற்றும் அது குறித்த சட்டம்
சட்ட விளக்கம் (ஃபிக்ஹ்):
وَإِنْ سَأَلَ الزَّكَاةَ شَخْصٌ وَعَلَيْهِ عَلَامَةُ الْغِنَى عَنْهَا وَهُوَ مَجْهُولُ الْحَالِ جَازَ إِعْطَاؤُهُ مِنْهَا بَعْدَ إِعْلَامِهِ أَنَّهُ لَا حَظَّ فِيهَا لِغَنِيٍّ وَلَا لِقَوِيٍّ مُكْتَسِبٍ.
"ஒருவர் ஜகாத் கேட்கிறார், அவர் பார்ப்பதற்கு செல்வந்தர் போன்ற அடையாளங்கள் தெரிகிறது, ஆனால் அவரது உண்மையான நிலை (ஏழையா இல்லையா என்பது) தெரியவில்லை எனில்; அவருக்கு ஜகாத் கொடுப்பது அனுமதியாகும். ஆனால் கொடுப்பதற்கு முன்னால், 'இதில் செல்வந்தர்களுக்கோ அல்லது உழைத்து சம்பாதிக்கத் திராணியுள்ள பலசாலிகளுக்கோ எவ்விதப் பங்கும் இல்லை' என்பதை அவருக்குத் தெரியப்படுத்த வேண்டும்."
ஹதீஸ்
عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَدِيِّ بْنِ الْخِيَارِ أَنَّ رَجُلَيْنِ حَدَّثَاهُ أَنَّهُمَا أَتَيَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَسْأَلَانِهِ مِنَ الصَّدَقَةِ، فَقَلَّبَ فِيهِمَا الْبَصَرَ فَرَآهُمَا جَلْدَيْنِ، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "إِنْ شِئْتُمَا، وَلَا حَظَّ فِيهَا لِغَنِيٍّ وَلَا لِقَوِيٍّ مُكْتَسِبٍ" (نَسَائِيُّ).
உபைதுல்லாஹ் இப்னு அதீ இப்னுல் கியார் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: "இரண்டு மனிதர்கள் என்னிடம் கூறினார்கள்: அவர்கள் இருவரும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் ஜகாத் கேட்டு வந்தனர். நபியவர்கள் அவ்விருவரையும் மேலிருந்து கீழ் வரை உற்று நோக்கினார்கள். அவ்விருவரும் உடல் வலிமையுள்ளவர்களாக (உழைக்கத் தகுதியுள்ளவர்களாக) இருப்பதைக் கண்டார்கள். பிறகு நபியவர்கள் கூறினார்கள்: 'நீங்கள் விரும்பினால் (உங்களுக்குத் தருகிறேன்), ஆனால் இதில் செல்வந்தர்களுக்கோ அல்லது உழைத்துச் சம்பாதிக்கத் திராணியுள்ள வலிமையானவர்களுக்கோ எவ்விதப் பங்கும் இல்லை'." (நூல்: நஸாயீ)
குறிப்பு: இதில் الْجَلْدُ (அல்-ஜல்து) என்றால் வலிமையானவர் என்று பொருள்.
மஃரிபதுஸ் ஸுனன் வல் ஆஸார் (நூல் விளக்கம்):
وَفِي مَعْرِفَةِ السُّنَنِ وَالْآثَارِ: "أَنَّهُمَا يَقُولَانِ: أَعْطِنَا فَإِنَّا ذُو حَظٍّ بِأَنَّا لَسْنَا غَنِيَّيْنِ وَلَا مُكْتَسِبِينَ كَسْبًا."
"மஃரிபதுஸ் ஸுனன் வல் ஆஸார்" என்ற நூலில் இவ்வாறு இடம்பெற்றுள்ளது: "அந்த இருவரும் (நபியவர்களின் எச்சரிக்கையைக் கேட்டதும்), 'எங்களுக்குக் கொடுங்கள்; நாங்கள் செல்வந்தர்களும் அல்ல, சம்பாதிக்கும் நிலையில் உள்ளவர்களும் அல்ல (எனவே எங்களுக்கு இதில் பங்குண்டு)' என்று கூறினார்கள்."
இந்தத் தகவல்கள் ஜகாத் விநியோகம் செய்பவர்களுக்கு மிகச்சிறந்த வழிகாட்டியாகும். குறிப்பாக வசதியாகத் தெரிந்தாலும் தர்மம் கேட்கும் நபர்களுக்கு இந்த எச்சரிக்கையைச் சொல்லி வழங்குவது சுன்னத்தாகும்.
நிச்சயமாக, ஜகாத் கொடுப்பவர் தனது ஆய்வின் அடிப்படையில் தகுதியானவர் என்று கருதி ஒருவருக்குக் கொடுத்துவிட்டு, பின்னர் அவர் தகுதியற்றவர் என்று தெரியவந்தால் அதன் சட்டம் என்ன?
சட்ட விளக்கம் (ஃபிக்ஹ்):
وَإِذَا اجْتَهَدَ صَاحِبُ الزَّكَاةِ فَدَفَعَهَا لِمَنْ يَظُنُّ أَنَّهُ مِنْ أَهْلِهَا فَتَبَيَّنَ بِخِلَافِهِ فَإِنَّهَا تُجْزِئُهُ، لِأَنَّهُ اتَّقَى اللَّهَ مَا اسْتَطَاعَ، وَلَا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْسًا إِلَّا وُسْعَهَا.
"ஜகாத் கொடுப்பவர் (யார் தகுதியானவர் என்று) முயற்சி செய்து தேடி, ஒருவர் ஜகாத் பெறுவதற்குத் தகுதியானவர் என்று எண்ணி அவரிடம் ஜகாத்தைக் கொடுத்துவிட்டார்; ஆனால் பின்னர் அவர் (ஜகாத் பெறத் தகுதியற்றவர் என) அதற்கு மாற்றமாகத் தெரியவந்தால், அது ஜகாத்தாக நிறைவேறிவிடும் (மீண்டும் கொடுக்க வேண்டியதில்லை). ஏனெனில், அவர் தன்னால் இயன்றவரை அல்லாஹ்வுக்கு அஞ்சி (ஆராய்ந்து) செயல்பட்டார். அல்லாஹ் எந்த ஓர் ஆத்மாவையும் அதன் சக்திக்கு மீறி சிரமப்படுத்துவதில்லை."
முக்கிய குறிப்பு:
இந்தச் சட்டம் ஜகாத் கொடுப்பவருக்கு ஒரு பெரிய நிம்மதியை அளிக்கிறது. நாம் முழுமையாக விசாரித்து, ஒருவரை ஏழை என்று நம்பிக் கொடுத்துவிட்டோம், ஆனால் பிறகு அவர் செல்வந்தர் என்று தெரிந்தாலும், நம்முடைய ஜகாத் கடமை நிறைவேறிவிடும். இது ஹனஃபி மத்ஹபின் முக்கியமான சட்டமாகும்.
ஜகாத் தொடர்பான இதர சட்டங்கள் (نور الإيضاح)
يَجُوزُ دَفْعُ الزَّكَاةِ لِمَنْ يَمْلِكُ أَقَلَّ مِنَ النِّصَابِ وَلَوْ كَانَ صَحِيحًا مُكْتَسِبًا.
ஒருவர் உடல் ஆரோக்கியமுள்ளவராகவும், சம்பாதிக்கக் கூடியவராகவும் இருந்தாலும், அவரிடம் 'நிஸாப்' அளவை விடக் குறைவான செல்வமே இருந்தால் அவருக்கு ஜகாத் கொடுப்பது அனுமதியாகும்.
الْمِقْدَارُ الْوَاجِبُ تُعْتَبَرُ قِيمَتُهُ يَوْمَ الْوُجُوبِ وَهُوَ تَمَامُ الْحَوْلِ وَلَا يُنْظَرُ إِلَى الْقِيمَةِ قَبْلَ ذَلِكَ.
ஜகாத் கடமையாகும் தொகையானது, ஒரு வருடம் முழுமையடையும் நாளில் (Day of Completion) அந்தப் பொருளின் மதிப்பு என்னவோ அதைக் கொண்டே கணக்கிடப்படும். அதற்கு முன்னிருந்த மதிப்பை கவனத்தில் கொள்ளப்படாது.
لَا تُؤْخَذُ الزَّكَاةُ مِنْ تَرِكَةِ الْمَيِّتِ إِلَّا إِذَا أَوْصَى فَتَكُونُ مِنْ ثُلُثِ مَالِهِ.
மரணமடைந்தவரின் சொத்திலிருந்து (அவர் கொடுக்க வேண்டியிருந்த) ஜகாத் எடுக்கப்பட மாட்டாது; ஆனால் அவர் அதற்காக 'வஸிய்யத்' (மரண சாசனம்) செய்திருந்தால் ஒழிய. அவ்வாறு செய்திருந்தால் அவரது சொத்தில் மூன்றில் ஒரு பகுதியிலிருந்து (1/3) அது நிறைவேற்றப்படும்.
الْمَالُ الْمُسْتَفَادُ فِي أَثْنَاءِ الْحَوْلِ يُضَمُّ إِلَى مُجَانِسِهِ وَيُزَكَّى بِتَمَامِ الْحَوْلِ الْأَصْلِيِّ سَوَاءً اسْتُفِيدَ بِتِجَارَةٍ أَمْ مِيرَاثٍ أَمْ غَيْرِهَا.
வருடத்தின் இடைப்பட்ட காலத்தில் புதிதாகக் கிடைத்த செல்வம், அதே வகையான (ஒரே இனத்தைச் சேர்ந்த) செல்வத்தோடு சேர்க்கப்பட்டு, அசல் வருடம் முடிவடையும் போதே அதற்கும் ஜகாத் கொடுக்கப்பட வேண்டும். அது வியாபாரம், வாரிசுச் சொத்து அல்லது வேறு எந்த வழியில் கிடைத்திருந்தாலும் சரியே.
الْمَالُ الَّذِي وَجَبَتْ فِيهِ الزَّكَاةُ ثُمَّ هَلَكَ تَسْقُطُ زَكَاتُهُ.
ஜகாத் கடமையாகிய ஒரு செல்வம் (ஜகாத் கொடுப்பதற்கு முன்) அழிந்துவிட்டால் (திருடு போதல் அல்லது நாசமடைதல்), அதன் மீதான ஜகாத் கடமையும் நீங்கிவிடும்.
مَنْ لَهُ دَيْنٌ عَلَى فَقِيرٍ ثُمَّ أَبْرَأَهُ عَنْهُ بِنِيَّةِ الزَّكَاةِ لَا يُجْزِئُهُ ذَلِكَ.
ஒரு ஏழைக்குக் கடன் கொடுத்தவர், அந்த ஏழை கொடுக்க வேண்டிய கடனைத் தள்ளுபடி செய்துவிட்டு, அதனை 'ஜகாத்' என்று எண்ணிக் கொண்டால் அது ஜகாத்தாக நிறைவேறாது.
يَجِبُ تَمْلِيكُ مَالِ الزَّكَاةِ لِلْفَقِيرِ، فَلَوْ أَطْعَمَ الْمُزَكِّي يَتِيمًا أَوْ فَقِيرًا نَاوِيًا الزَّكَاةَ لَا يُجْزِئُهُ ذَلِكَ لِأَنَّهُ إِبَاحَةٌ وَلَيْسَ تَمْلِيكًا.
ஜகாத் தொகையை ஏழைக்கு உரிமையாக்கிக் கொடுப்பது (தம்லீக்) அவசியமாகும். எனவே, ஒருவர் ஜகாத் கொடுக்கும் எண்ணத்தோடு ஒரு அநாதைக்கோ அல்லது ஏழைக்கோ உணவளித்தால் அது ஜகாத்தாக நிறைவேறாது. ஏனெனில் அது 'அனுமதி அளிப்பது' (இபாஹத்) ஆகுமே தவிர 'உரிமையாக்குதல்' (தம்லீக்) ஆகாது.
وَكَذَلِكَ لَوْ أَسْكَنَهُ دَارَهُ سَنَةً بِنِيَّةِ الزَّكَاةِ لَا يُجْزِئُهُ.
இதேபோல், ஜகாத் கொடுக்கும் எண்ணத்தோடு தனது வீட்டில் ஒரு ஏழையை ஒரு வருடம் குடியிருக்கச் செய்தாலும் அது ஜகாத்தாக நிறைவேறாது.
நிச்சயமாக, ஜகாத் கடமையின் நோக்கத்தையும் அதன் முக்கியத்துவத்தையும் விளக்கும் இந்த குர்ஆன் வசனம் மற்றும் ஹதீஸ்
திருக்குர்ஆன் வசனம் (9:103)
خُذْ مِنْ أَمْوَالِهِمْ صَدَقَةً تُطَهِّرُهُمْ وَتُزَكِّيهِمْ بِهَا وَصَلِّ عَلَيْهِمْ ۖ إِنَّ صَلَاتَكَ سَكَنٌ لَّهُمْ ۗ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ (التوبة: 103)
"(நபியே!) அவர்களுடைய செல்வங்களிலிருந்து ஜகாத்தை நீர் வசூலிப்பீராக! அதைக் கொண்டு நீர் அவர்களைப் (பாவங்களிலிருந்து) தூய்மைப்படுத்துகிறீர்; இன்னும் அவர்களைப் பரிசுத்தமாக்குகிறீர். அவர்களுக்காக நீர் துஆ செய்வீராக! நிச்சயமாக உமது துஆ அவர்களுக்கு மன அமைதியை அளிக்கும். அல்லாஹ் (யாவற்றையும்) செவியேற்பவன், நன்கறிபவன்."
ஹதீஸ் (புஹாரி)
عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعَثَ مُعَاذًا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ إِلَى الْيَمَنِ فَقَالَ:
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் முஆத் (ரலி) அவர்களை எமன் தேசத்திற்கு (ஆளுநராக) அனுப்பி வைத்த போது அவரிடம் கூறினார்கள்:
"ادْعُهُمْ إِلَى شَهَادَةِ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنِّي رَسُولُ اللَّهِ، فَإِنْ هُمْ أَطَاعُوا لِذَلِكَ فَأَعْلِمْهُمْ أَنَّ اللَّهَ قَدْ افْتَرَضَ عَلَيْهِمْ خَمْسَ صَلَوَاتٍ فِي كُلِّ يَوْمٍ وَلَيْلَةٍ،"
"நீர் அவர்களை 'அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு இறைவனில்லை, நான் அல்லாஹ்வின் தூதர்' என்று சாட்சி கூற அழைப்பீராக! இதற்கு அவர்கள் கட்டுப்பட்டால், அல்லாஹ் அவர்கள் மீது ஒரு பகல் மற்றும் ஓர் இரவில் ஐந்து நேரத் தொழுகைகளைக் கடமையாக்கியுள்ளான் என்பதை அவர்களுக்குத் தெரியப்படுத்துவீராக!"
"فَإِنْ هُمْ أَطَاعُوا لِذَلِكَ فَأَعْلِمْهُمْ أَنَّ اللَّهَ افْتَرَضَ عَلَيْهِمْ صَدَقَةً فِي أَمْوَالِهِمْ، تُؤْخَذُ مِنْ أَغْنِيَائِهِمْ وَتُرَدُّ عَلَى فُقَرَائِهِمْ" (البخاري).
"இதற்கும் அவர்கள் கட்டுப்பட்டால், அல்லாஹ் அவர்கள் மீது அவர்களுடைய செல்வங்களில் ஜகாத்தை கடமையாக்கியுள்ளான் என்பதைத் தெரியப்படுத்துவீராக! அது அவர்களிலுள்ள செல்வந்தர்களிடமிருந்து வசூலிக்கப்பட்டு, அவர்களிலுள்ள ஏழைகளுக்கே விநியோகிக்கப்படும்." (நூல்: புஹாரி)
சிறப்புக்குறிப்பு:
இந்த ஹதீஸ் ஜகாத்தின் மிக முக்கியமான ஒரு விதியை உறுதிப்படுத்துகிறது: "செல்வந்தர்களிடமிருந்து பெற்று ஏழைகளுக்கு வழங்குதல்." இது சமூகத்தில் பொருளாதாரச் சமநிலையை உருவாக்க இஸ்லாம் வகுத்த அற்புதமான வழியாகும்.
ஜகாத் கொடுக்காதவர்களுக்கு மறுமையில் காத்திருக்கும் தண்டனைகள்
இஸ்லாத்தின் ஐம்பெரும் கடமைகளில் ஒன்றான ஜகாத்தை நிறைவேற்றத் தவறுபவர்களுக்கு மறுமையில் காத்திருக்கும் கடுமையான வேதனைகள் குறித்து அல்குர்ஆனும் ஹதீஸ்களும் பின்வருமாறு எச்சரிக்கின்றன:
1. அல்குர்ஆனின் எச்சரிக்கை: கழுத்தில் மாலையாகும் கஞ்சத்தனம்
وَلَا يَحْسَبَنَّ الَّذِينَ يَبْخَلُونَ بِمَا آتَاهُمُ اللَّهُ مِن فَضْلِهِ هُوَ خَيْرًا لَّهُم ۖ بَلْ هُوَ شَرٌّ لَّهُمْ ۖ سَيُطَوَّقُونَ مَا بَخِلُوا بِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ
"அல்லாஹ் தன் அருளிலிருந்து தங்களுக்குக் கொடுத்திருப்பவற்றில் எவர்கள் கஞ்சத்தனம் செய்கிறார்களோ, அது அவர்களுக்கு நல்லது என்று அவர்கள் எண்ண வேண்டாம். மாறாக அது அவர்களுக்குத் தீங்கானதுதான். அவர்கள் எதில் கஞ்சத்தனம் செய்தார்களோ, அது மறுமை நாளில் அவர்களுடைய கழுத்தில் மாலையாக (விலங்காக) அணிவிக்கப்படும்." (ஆல இம்ரான்: 180)
2. ஜகாத் தராத தங்கம் மற்றும் வெள்ளி நெருப்பால் சூடு போடப்படும்
وَالَّذِينَ يَكْنِزُونَ الذَّهَبَ وَالْفِضَّةَ وَلَا يُنفِقُونَهَا فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَبَشِّرْهُم بِعَذَابٍ أَلِيمٍ (34) يَوْمَ يُحْمَىٰ عَلَيْهَا فِي نَارِ جَهَنَّمَ فَتُكْوَىٰ بِهَا جِبَاهُهُمْ وَجُنُوبُهُمْ وَظُهُورُهُمْ ۖ هَٰذَا مَا كَنَزْتُمْ لِأَنفُسِكُمْ فَذُوقُوا مَا كُنتُمْ تَكْنِزُونَ (35)
"எவர்கள் தங்கம் மற்றும் வெள்ளியைச் சேமித்து வைத்து, அவற்றை அல்லாஹ்வின் பாதையில் செலவிடவில்லையோ அவர்களுக்குத் துன்புறுத்தும் வேதனை உண்டு என்று (நபியே!) நீர் எச்சரிப்பீராக! அந்நாளில் அவை நரக நெருப்பில் பழுக்கக் காய்ச்சப்பட்டு, அவற்றைக் கொண்டு அவர்களுடைய நெற்றிகளிலும், விலாவாரிகளிலும், முதுகுகளிலும் சூடு போடப்படும். (அப்போது அவர்களிடம்) 'இதுதான் நீங்கள் உங்களுக்காகச் சேமித்து வைத்தது; ஆகவே நீங்கள் சேமித்து வைத்ததைச் சுவையுங்கள்' என்று கூறப்படும்." (அத்-தவ்பா: 34-35)
3. கால்நடைகளின் உரிமையை (ஜகாத்) நிறைவேற்றாததின் வேதனை
عَنْ جَابِرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ يَقُولُ: "مَا مِنْ صَاحِبِ إِبِلٍ لَا يَفْعَلُ فِيهَا حَقَّهَا إِلَّا جَاءَتْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَكْثَرَ مَا كَانَتْ قَطُّ وَقَعَدَ لَهَا بِقَاعٍ قَرْقَرٍ تَسْتَنُّ عَلَيْهِ بِقَاوَئِمِهَا وَأَخْفَافِهَا..."
ஒட்டகத்தின் ஜகாத்தைத் தராதவனிடம், மறுமை நாளில் அந்த ஒட்டகங்கள் முன் எப்போதும் இல்லாத வகையில் மிகப் பிரமாண்டமான உருவம் பெற்று வரும். ஒரு விசாலமான சமவெளியில் (القاع: المكان المستوي) அவன் கிடத்தப்பட்டு, அந்த ஒட்டகங்கள் தங்கள் கால்களால் அவனை மிதிக்கும்.
"...وَلَا صَاحِبِ بَقَرٍ لَا يَفْعَلُ فِيهَا حَقَّهَا إِلَّا جَاءَتْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَكْثَرَ مَا كَانَتْ وَقَعَدَ لَهَا بِقَاعٍ قَرْقَرٍ تَنْطَحُهُ بِقُرُونِهَا وَتَطَؤُهُ بِقَوَائِمِهَا..."
மாட்டிற்கோ அல்லது ஆட்டிற்கோ ஜகாத் தராதவன், மறுமையில் அதே போன்ற ஒரு மைதானத்தில் கிடத்தப்படுவான். அந்த மாடுகளும் ஆடுகளும் மிகப் பெரிய உருவம் பெற்று வந்து, தங்கள் கூர்மையான கொம்புகளால் அவனது வயிற்றைக் குத்திக் கிழிக்கும்; தங்கள் கால்களால் அவனை மிதிக்கும். உலகில் அந்த மாடு/ஆடு கொம்பு இல்லாததாக (ليس فيها جماء) இருந்தாலும், மறுமையில் தண்டனைக்காக அவற்றுக்குக் கூர்மையான கொம்புகள் உருவாக்கப்படும்.
4. சேமிப்புச் செல்வம் பாம்பாக உருமாறும்
"...وَلَا صَاحِبِ كَنْزٍ لَا يَفْعَلُ فِيهِ حَقَّهُ إِلَّا جَاءَ كَنْزُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ شُجَاعًا أَقْرَعَ يَتْبَعُهُ فَاتِحًا فَاهُ فَإِذَا أَتَاهُ فَرَّ مِنْهُ فَيُنَادِيهِ: خُذْ كَنْزَكَ الَّذِي خَبَأْتَهُ فَأَنَا عَنْهُ غَنِيٌّ، فَإِذَا رَأَى أَنْ لَا بُدَّ مِنْهُ سَلَكَ يَدَهُ فِي فِيهِ فَيَقْضَمُهَا قَضْمَ الْفَحْلِ" (مُسْلِمٌ).
யார் தனது செல்வத்தின் ஜகாத்தை நிறைவேற்றவில்லையோ, மறுமை நாளில் அந்தச் செல்வம் பெரும் விஷம் கொண்ட, பயங்கரமான ஆண் பாம்பாக (شجاعا أقرع) உருமாறும். அது தனது வாயைத் திறந்தபடி அவனைத் துரத்தும். அவன் பயந்து ஓடுவான். அந்தப் பாம்பு, "நீ ஒளித்து வைத்த உனது செல்வத்தை எடுத்துக் கொள், நான் அதிலிருந்து தேவையற்றவன்" என்று கூறும். வேறு வழியின்றி அவன் தனது கையை அதன் வாயில் செலுத்துவான். அந்தப் பாம்பு, ஒரு காளை அசைபோடுவது போல (قضم الفحل) அவனது கையை மென்று துப்பும்.
5. ஆபரணங்களுக்கு ஜகாத் தராததின் விளைவு
عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ أَنَّ امْرَأَةً أَتَتْ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ وَمَعَهَا ابْنَةٌ لَهَا وَفِي يَدِ ابْنَتِهَا مَسَكَتَانِ غَلِيظَتَانِ مِنْ ذَهَبٍ... فَقَالَ: "أَيَسُرُّكِ أَنْ يُسَوِّرَكِ اللَّهُ بِهِمَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ سِوَارَيْنِ مِنْ نَارٍ؟" (أبو داود).
நபியவர்கள் ஒரு சிறுமியின் கையில் இருந்த கனமான தங்க வளையல்களைக் கண்டு அதன் தாயிடம், "மறுமை நாளில் அல்லாஹ் இந்த இரண்டையும் நெருப்பு வளையங்களாக மாற்றி உனக்கு அணிவிப்பதை நீ விரும்புவாயா?" எனக் கேட்டார்கள். உடனே அந்தப் பெண் அச்சமடைந்து அவற்றை கழற்றி, "இவை அல்லாஹ்வுக்கும் அவனது தூதருக்கும் உரியவை" என்று கொடுத்துவிட்டார்.
ஜகாத்: செல்வத்தைப் பாதுகாக்கும் அரண்
ஒரு பொருளின் ஜகாத்தை முறையாக நிறைவேற்றிவிட்டால், அப்பொருளின் தீங்கிலிருந்து நம்மைப் பாதுகாத்துக் கொள்ள முடியும். இல்லையெனில், நாம் ஆசையாகச் சேர்த்து வைத்த செல்வமே நமக்கு ஆபத்தாக அமைந்துவிடும் என்பதை பின்வரும் ஆதாரங்கள் தெளிவுபடுத்துகின்றன.
1. பொருளாதார இழப்பிற்கான காரணம்
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "مَا تَلَفَ مَالٌ فِي بَرٍّ وَلَا بَحْرٍ إِلَّا بِحَبْسِ الزَّكَاةِ" (طَبَرَانِيُّ).
"தரையிலோ அல்லது கடலிலோ ஒரு செல்வம் அழிந்து போகிறது என்றால், அது ஜகாத் (கொடுக்கப்படாமல்) தடுக்கப்பட்டதாலன்றி வேறில்லை." (நூல்: தப்ரானி)
2. செல்வத்தை அழிக்கும் ஜகாத் பணம்
அன்னை ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள், நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: "مَا خَالَطَتِ الصَّدَقَةُ -أَوْ قَالَ: الزَّكَاةُ- مَالًا إِلَّا أَفْسَدَتْهُ" (رَوَاهُ الْبَزَّارُ وَالْبَيْهَقِيُّ).
"ஜகாத் (அல்லது தர்மம்) எந்தப் பொருளுடன் கலந்துவிட்டதோ, அந்தப் பொருளை அது அழிக்காமல் விடாது." (நூல்: பஸ்ஸார், பைஹகி)
இந்த ஹதீஸிற்கான இரண்டு முக்கிய விளக்கங்கள்:
இமாம் அஹ்மத் (ரஹ்) போன்ற அறிஞர்கள் இந்த ஹதீஸிற்கு மிக நுட்பமான இரண்டு விளக்கங்களை அளிக்கிறார்கள்:
விளக்கம் 1: ஜகாத் கொடுக்க வேண்டியவருக்கு (கொடுக்காததால் ஏற்படும் தீங்கு)
ஒருவர் ஜகாத் கொடுக்கக் கடமைப்பட்டிருந்தும், அந்த ஜகாத் தொகையைப் பிரித்தெடுத்து ஏழைகளுக்கு வழங்காமல் தனது அசல் சொத்துடனேயே வைத்திருந்தால், அந்த ஜகாத் தொகையானது அவருடைய ஒட்டுமொத்த ஹலாலான சொத்துக்களையும் அழித்துவிடும்.
விளக்கம் 2: ஜகாத் வாங்குபவருக்கு (தகுதியின்றி வாங்குவதால் ஏற்படும் தீங்கு)
ஜகாத் வாங்கத் தகுதியில்லாத ஒரு செல்வந்தர், அந்தப் பணத்தை வாங்கித் தனது சொத்துக்களுடன் இணைத்துக் கொண்டால், அந்த ஜகாத் பணம் அவருடைய சொந்தச் சொத்துக்களையும் சேர்த்து அழித்துவிடும்.
படிப்பினை:
ஜகாத் என்பது தூய்மையற்ற ஒரு பகுதி. அது உரியவரிடம் (ஏழையிடம்) சென்றடையாதவரை, அது யாரிடம் இருக்கிறதோ அவர்களின் மற்ற செல்வங்களையும் பாழாக்கிவிடும். எனவே, ஜகாத்தை முறையாகக் கொடுத்து நமது செல்வத்தைப் பாதுகாப்போம்; தகுதியற்ற நிலையில் ஜகாத்தைப் பெற்று நமது செல்வத்தை அழிவிலிருந்து காப்போம்.சமூகப் சீரழிவுகளும் நபியவர்கள் எச்சரித்த ஐந்து சோதனைகளும்
ஜகாத் கொடுக்காத ஒரு சமூகத்திற்கு இறைவனின் அருள் மழையும் தடுக்கப்படும் என்பதை விளக்கும் இந்த ஹதீஸ், ஒட்டுமொத்த சமுதாயத்திற்கும் ஒரு எச்சரிக்கையாகும்.
ஹதீஸ்
عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: أَقْبَلَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ ﷺ فَقَالَ: "يَا مَعْشَرَ الْمُهَاجِرِينَ خَمْسٌ إِذَا ابْتُلِيتُمْ بِهِنَّ، وَأَعُوذُ بِاللَّهِ أَنْ تُدْرِكُوهُنَّ..."
நபியவர்கள் எச்சரித்த 5 சோதனைகள்:
1. ஆபாசமும் புதிய நோய்களும்:
لَمْ تَظْهَرْ الْفَاحِشَةُ فِي قَوْمٍ قَطُّ حَتَّى يُعْلِنُوا بِهَا إِلَّا فَشَا فِيهِمْ الطَّاعُونُ وَالْأَوْجَاعُ الَّتِي لَمْ تَكُنْ مَضَتْ فِي أَسْلَافِهِمْ الَّذِينَ مَضَوْا.
எந்தச் சமுதாயத்தில் ஆபாசம் மிகைத்து, அது பகிரங்கமாகச் செய்யப்படுகிறதோ, அந்தச் சமுதாயத்தில் அவர்களுக்கு முன்னிருந்தோரிடம் காணப்படாத விதம் விதமான புதிய நோய்களும், பிணிகளும் வராமல் இருக்காது.
2. எடை மோசடியும் பொருளாதார நெருக்கடியும்:
وَلَمْ يَنْقُصُوا الْمِكْيَالَ وَالْمِيزَانَ إِلَّا أُخِذُوا بِالسِّنِينَ وَشِدَّةِ الْمَئُونَةِ وَجَوْرِ السُّلْطَانِ عَلَيْهِمْ.
எந்தச் சமுதாயத்தில் அளவையிலும் நிறுவையிலும் (எடையில்) மோசடி செய்யப்படுகிறதோ, அந்தச் சமுதாயத்தில் கடும் வறட்சி, வாழ்வாதாரத் தட்டுப்பாடு மற்றும் ஆட்சியாளர்களின் அநீதியான கொடுமைகள் வராமல் இருக்காது.
3. ஜகாத் தடுப்பும் மழை இழப்பும்:
وَلَمْ يَمْنَعُوا زَكَاةَ أَمْوَالِهِمْ إِلَّا مُنِعُوا الْقَطْرَ مِنْ السَّمَاءِ، وَلَوْلَا الْبَهَائِمُ لَمْ يُمْطَرُوا.
எந்தச் சமுதாயத்தில் ஜகாத் கொடுக்கப்படாமல் தடுக்கப்படுகிறதோ, அந்தச் சமுதாயத்திற்கு வானத்திலிருந்து மழை பொழிவது தடுக்கப்படும். (மண்ணிலுள்ள) வாயில்லாப் பிராணிகள் மற்றும் கால்நடைகளுக்காகவே ஒழிய, அவர்களுக்கு மழை பெய்யாது.
4. ஒப்பந்த மீறலும் எதிரிகளின் ஆதிக்கமும்:
وَلَمْ يَنْقُضُوا عَهْدَ اللَّهِ وَعَهْدَ رَسُولِهِ إِلَّا سَلَّطَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ عَدُوًّا مِنْ غَيْرِهِمْ فَأَخَذُوا بَعْضَ مَا فِي أَيْدِيهِمْ.
அல்லாஹ் மற்றும் அவனது தூதரின் உடன்படிக்கையை எவர்கள் மீறுகிறார்களோ, அவர்களின் மீது பிற மதத்தவர்களான எதிரிகளை அல்லாஹ் ஏவி விடுவான். அந்த எதிரிகள் இவர்களின் சொத்துக்களில் ஒரு பகுதியைச் சூறையாடுவர்.
5. மார்க்கச் சட்டப் புறக்கணிப்பும் உள்நாட்டுக் குழப்பமும்:
وَمَا لَمْ تَحْكُمْ أَئِمَّتُهُمْ بِكِتَابِ اللَّهِ وَيَتَخَيَّرُوا مِمَّا أَنْزَلَ اللَّهُ إِلَّا جَعَلَ اللَّهُ بَأْسَهُمْ بَيْنَهُمْ.
சமுதாயத் தலைவர்கள் அல்லாஹ்வின் வேதத்தைக் கொண்டு தீர்ப்பளிக்காமல், தங்கள் மனம்போன போக்கில் சட்டங்களைத் தேர்வு செய்யும் போது, அல்லாஹ் அவர்களுக்குள்ளேயே பிரிவினையையும் மோதலையும் (ஒற்றுமையின்மையை) ஏற்படுத்துவான்.
(ஆதாரம்: இப்னு மாஜா)
படிப்பினை:
ஜகாத் மறுப்பவர்களுக்கு எதிரான நிலைப்பாடு: அபூபக்கர் (ரலி) அவர்களின் துணிவு
ஜகாத் என்பது தொழுகையைப் போன்றே பிரிக்க முடியாத ஒரு கடமை என்பதற்கு ஹழ்ரத் அபூபக்கர் சித்தீக் (ரலி) அவர்களின் இந்த வரலாற்றுச் சம்பவம் ஒரு மிகச்சிறந்த சான்றாகும்.
ஹதீஸ் (அரபி & ஹரக்கத்):
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: لَمَّا تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، وَكَفَرَ مَنْ كَفَرَ مِنْ الْعَرَبِ، فَقَالَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ: كَيْفَ تُقَاتِلُ النَّاسَ وَقَدْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ: "أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ، فَمَنْ قَالَهَا فَقَدْ عَصَمَ مِنِّي مَالَهُ وَنَفْسَهُ إِلَّا بِحَقِّهِ وَحِسَابُهُ عَلَى اللَّهِ"؟
فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ: "وَاللَّهِ لَأُقَاتِلَنَّ مَنْ فَرَّقَ بَيْنَ الصَّلَاةِ وَالزَّكَاةِ، فَإِنَّ الزَّكَاةَ حَقُّ الْمَالِ، وَاللَّهِ لَوْ مَنَعُونِي عَنَاقًا (وَفِي رِوَايَةٍ: عِقَالًا) كَانُوا يُؤَدُّونَهَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ ﷺ لَقَاتَلْتُهُمْ عَلَى مَنْعِهَا".
قَالَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ: "فَوَاللَّهِ مَا هُوَ إِلَّا أَنْ قَدْ شَرَحَ اللَّهُ صَدْرَ أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَعَرَفْتُ أَنَّهُ الْحَقُّ" (رواه البخاري).
சம்பவத்தின் விளக்கம்:
ஹழ்ரத் அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள் ஆட்சிப் பொறுப்பை ஏற்ற போது, அரபுப் பழங்குடியினரில் சிலர் இஸ்லாத்தை விட்டு வெளியேறினர் (முர்தத்). இன்னும் சிலர், "நாங்கள் தொழுவோம், ஆனால் ஜகாத் கொடுக்க மாட்டோம்" என்று கூறி குழப்பம் செய்தார்கள்.
அப்போது அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள் ஒரு வீரமிக்க முடிவை எடுத்தார்கள்:
- தொழுகையையும் ஜகாத்தையும் பிரிப்பவர்கள்: "அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! எவர் தொழுகைக்கும் ஜகாத்திற்கும் இடையில் வித்தியாசம் காட்டுகிறாரோ (ஒன்றை ஏற்று மற்றொன்றை மறுக்கிறாரோ), அவரோடு நிச்சயமாக நான் போரிடுவேன். ஏனெனில் ஜகாத் என்பது செல்வத்தின் மீதுள்ள உரிமையாகும்."
- உறுதியான எச்சரிக்கை: "அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! நபி (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில் ஜகாத்தாகக் கொடுத்து வந்த ஒரு சிறு ஆட்டுக்குட்டியையோ (عناق), அல்லது ஒட்டகத்தைக் கட்டும் ஒரு கயிற்றையோ (عقال) எனக்குத் தர மறுத்தாலும் சரி, அதற்காக நான் அவர்களுடன் போரிடுவேன்."
இதைக் கேட்ட ஹழ்ரத் உமர் (ரலி) அவர்கள், "நிச்சயமாக அல்லாஹ் அபூபக்கரின் இதயத்தை சத்தியத்திற்காகத் திறந்துவிட்டான் என்பதை நான் உணர்ந்து கொண்டேன்" என்று கூறினார்கள்.
படிப்பினைகள்:
- ஜகாத் ஆண்டுதோறும் கடமை: நபி (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில் ஜகாத் கொடுத்தவர்கள், அவர்களின் மறைவுக்குப் பிறகு "இனி தரமாட்டோம்" என்று கூறியதையே அபூபக்கர் (ரலி) கண்டித்தார்கள். இதன் மூலம் ஜகாத் என்பது ஒருமுறை கொடுப்பதல்ல, தகுதி இருக்கும் வரை ஆண்டுதோறும் கொடுக்கப்பட வேண்டிய கடமை என்பது உறுதியாகிறது.
- மறுக்க முடியாத உரிமை: ஜகாத் என்பது செல்வந்தர்கள் ஏழைகளுக்குச் செய்யும் உபகாரம் அல்ல; அது ஏழைகளின் உரிமை (حق المال). அதைத் தடுக்க எவருக்கும் அதிகாரமில்லை.
- பிரித்துப் பார்க்கக் கூடாது: "தொழுகை மட்டும் போதும்" என்று கூறுவது மார்க்கத்தில் அங்கீகரிக்கப்படாது. சமூகப் பொருளாதார நீதியான ஜகாத் இல்லாமல் இஸ்லாமியக் கட்டமைப்பு முழுமை பெறாது
ஆண்டுதோறும் ஜகாத் கடமை என்பதற்கான ஆதாரம்
عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُعَاوِيَةَ الْغَاضِرِيِّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ:
அப்துல்லாஹ் இப்னு முஆவியா அல்-காழிரி (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ثَلَاثٌ مَنْ فَعَلَهُنَّ فَقَدْ طَعِمَ طَعْمَ الْإِيمَانِ: مَنْ عَبَدَ اللَّهَ وَحْدَهُ وَأَنَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ، وَأَعْطَى زَكَاةَ مَالِهِ طَيِّبَةً بِهَا نَفْسُهُ رَافِدَةً عَلَيْهِ كُلَّ عَامٍ..."
"யார் மூன்று காரியங்களைச் செய்கிறாரோ அவர் ஈமானின் (இறைநம்பிக்கையின்) சுவையை உணர்ந்து கொண்டார்:
- அல்லாஹ் ஒருவனை மட்டுமே வணங்குவது மற்றும் அவனைத் தவிர வேறு இறைவனில்லை என்பதை உறுதிப்படுத்துவது.
- தனது செல்வத்தின் ஜகாத்தை, மனமுவந்து, ஒவ்வொரு ஆண்டும் (كُلَّ عَامٍ) முறையாக வழங்கி வருவது."
"...وَلَا يُعْطِي الْهَرِمَةَ وَلَا الدَّرِنَةَ وَلَا الْمَرِيضَةَ وَلَا الشَّرَطَ اللَّئِيمَةَ، وَلَكِنْ مِنْ وَسَطِ أَمْوَالِكُمْ، فَإِنَّ اللَّهَ لَمْ يَسْأَلْكُمْ خَيْرَهُ وَلَمْ يَأْمُرْكُمْ بِشَرِّهِ" (أَبُو دَاوُدَ).
"(ஜகாத் கொடுக்கும்போது) வயது முதிர்ந்த மெலிந்த விலங்கையோ, சிரங்கு பிடித்த அல்லது அழுக்கடைந்த விலங்கையோ, நோயுற்ற விலங்கையோ அல்லது மிகக் குறைந்த தரம் கொண்ட விலங்கையோ கொடுக்கக் கூடாது. மாறாக, உங்களுடைய செல்வங்களில் இடைத்தரமானவற்றை (மத்தியதரமானவற்றை) கொடுக்க வேண்டும். ஏனெனில், அல்லாஹ் உங்களிடம் உங்களின் மிகச் சிறந்த உயர்தரமான பொருளைக் கேட்கவில்லை (உங்களுக்குச் சிரமம் தரவில்லை), அதேசமயம் மிக மட்டமான பொருளைக் கொடுக்குமாறும் அவன் கட்டளையிடவில்லை." (நூல்: அபூதாவூத்)
முக்கியக் குறிப்பு:
இந்த ஹதீஸில் இடம்பெற்றுள்ள "குல்ல ஆமின்" (كُلَّ عَامٍ) என்ற வார்த்தை, ஜகாத் என்பது வாழ்நாளில் ஒருமுறை கொடுப்பது அல்ல, மாறாக நிஸாப் அளவு செல்வம் இருக்கும் வரை ஒவ்வொரு ஆண்டும் கணக்கிட்டுக் கொடுக்கப்பட வேண்டிய கடமை என்பதை மிகத் தெளிவாகப் பறைசாற்றுகிறது
நன்றி
chennaijamaathululama
No comments:
Post a Comment