முத்து நபியின் நுபுவ்வத்திற்கு முன்பு
انَّ الْحَمْدَ لِلَّهِ، نَحْمَدُهُ وَنَسْتَعِينُهُ وَنَسْتَغْفِرُهُ، وَنَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ شُرُورِ أَنْفُسِنَا وَمِنْ سَيِّئَاتِ أَعْمَالِنَا، مَنْ يَهْدِهِ اللَّهُ فَلَا مُضِلَّ لَهُ، وَمَنْ يُضْلِلْ فَلَا هَادِيَ لَهُ، وَأَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ، وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ.
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ حَقَّ تُقَاتِهِ وَلَا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَأَنْتُمْ مُسْلِمُونَ... أَمَّا بَعْدُ:
அஸ்ஸலாமு அலைக்கும் வரஹ்மத்துல்லாஹி வபரக்காத்துஹு.
இந்த விழாவினைப் பார்வையிட வந்திருக்கும் கண்ணியத்திற்குரிய ஹஜ்ரத்மார்களே! எனக்கு மார்க்கத்தையும், திருக்குர்ஆனையும் ஆசானாக இருந்து ஓதிக்கொடுத்த மதிப்பிற்குரிய ஆசிரியப் பெருந்தகைகளே! அன்பான உஸ்தாதிகளே! என்னோடு இந்த மதரஸாவிலே இணைந்து குர்ஆனைக் கற்றுக்கொள்ளக்கூடிய என் அருமை சக மாணவிகளே, சகோதரிகளே! உங்கள் அனைவருக்கும் எனது நெஞ்சார்ந்த சலாத்தினைத் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்.
இந்த ரபீஉல் அவ்வல் மாதத்திலே, அகிலத்தின் அருட்கொடை அண்ணல் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களின் சிறப்புகளைப் பற்றிப் பேசுவதற்கு இந்த மேடையில் எனக்கு வாய்ப்பளித்த எல்லாம் வல்ல அல்லாஹ்வுக்கே எல்லாப் புகழும். ஒரு மாணவியாக உங்கள் முன்னே முதல் முறையாகப் பேச வந்துள்ளேன், என் பேச்சில் குறைகள் இருந்தால் பொறுத்துக்கொண்டு எனக்காகத் துஆச் செய்யும்படி அன்போடு கேட்டுக்கொள்கிறேன்.
அன்பானவர்களே! அல்லாஹ், நமது உயிருக்கு மேலான கண்மணி நாயகம் (ஸல்) அவர்களுக்கு 40-வது வயதில்தான் 'நுபுவ்வத்' எனும் நபிப்பட்டத்தை வழங்கினான். ஆனால், அவர்கள் பிறந்தது முதல் அந்த 40 வயது வரை நடந்த அற்புதங்கள் என்ன? அறியாமைக் காலத்து மக்களிடையே அவர்களை அல்லாஹ் எப்படிப் பாதுகாத்து, ஒரு சிறந்த மாமனிதராகத் தேர்ந்தெடுத்தான்? என்பதைப் பற்றி இன்று நாம் விரிவாகச் சிந்திப்போம்.
என் அருமைச் சக மாணவிகளே! நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் பிறந்தவுடன், பால்குடிப் பருவத்தில் அன்னை ஹலீமா (ரலி) அவர்களின் வீட்டிற்குச் சென்றார்கள். அந்தப் பாலைவனக் கிராமத்தில் அப்போது கடும் பஞ்சம். ஹலீமா நாயகி வந்த கழுதை மிகவும் மெலிந்து, நடக்க முடியாமல் தள்ளாடித் தள்ளாடித் தான் வந்தது. வீட்டில் இருந்த ஒட்டகத்தின் மடியிலும் பால் இல்லை. ஆனால், எப்போது அண்ணலாரைத் தன் கைகளில் ஹலீமா நாயகி ஏந்தினார்களோ, அன்றே அற்புதம் தொடங்கியது.
மாநபி (ஸல்) அவர்களின் திருப்பாதம் அந்த வீட்டில் பட்டவுடன், மெலிந்து கிடந்த ஒட்டகங்கள் மற்றும் ஆடுகளின் மடிகளில் பால் நிரம்பி வழிந்தது. அவர்கள் திரும்பிச் செல்லும்போது, அந்த மெலிந்த கழுதை எல்லாக் கழுதைகளையும் முந்திக்கொண்டு வேகமாக ஓடியது. "இந்தக் குழந்தை வந்ததிலிருந்து நாங்கள் நன்மைகளையே அடைந்து கொண்டிருக்கிறோம், இது ஒரு பாக்கியம் பெற்ற குழந்தை" என்று ஹலீமா (ரலி) அவர்கள் சிலிர்த்துப் போய் கூறினார்கள்.
அன்பான உஸ்தாதிகளே! அதே பால்குடிப் பருவத்தில் ஒரு நெஞ்சைப் பிளக்கும் அற்புதம் நடந்தது. சிறுவயதில் மற்ற சிறுவர்களோடு பெருமானார் விளையாடிக் கொண்டிருக்கும்போது, ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்கள் மனித ரூபத்தில் வந்தார்கள். நபிகளாரைக் கீழே கிடத்தி, அவர்களின் நெஞ்சைப் பிளந்து, இதயத்தை வெளியில் எடுத்தார்கள். அதிலிருந்த ஒரு சிறிய மாமிசத் துண்டை அகற்றிவிட்டு, "இது உன்னிடமிருந்த ஷைத்தானின் பங்கு" என்று கூறிவிட்டு, அந்த இதயத்தைப் புனிதமான ஜம்ஜம் நீரால் கழுவி மீண்டும் உள்ளே வைத்துத் தைத்தார்கள்.
இதனைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த சிறுவர்கள் அலறியடித்துக்கொண்டு ஓடி, "முஹம்மத் கொல்லப்பட்டுவிட்டார்" என்று சொல்ல, அனைவரும் பதறிப்போய் ஓடி வந்தார்கள். வந்து பார்த்தால், நபிகளார் பயந்துபோய் முகம் வெளுத்துப்போய் நின்றிருந்தார்கள். அவர்களின் நெஞ்சில் அந்தத் தழும்பை நான் பார்த்திருக்கிறேன் என்று அனஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கும் இந்தச் செய்தி ஸஹீஹ் முஸ்லிமிலே 162-வது ஹதீஸாகப் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. சிறுவயதிலேயே நபிகளாரின் உள்ளத்தை எல்லாவிதமான தீமைகளிலிருந்தும் அல்லாஹ் தூய்மைப்படுத்தி, மாபெரும் பொறுப்பிற்காகத் தயார்படுத்தினான்.
கண்ணியத்திற்குரிய ஹஜ்ரத்மார்களே! நபிகளார் சற்றே வளர்ந்து 12 வயதுச் சிறுவனாக இருக்கும்போது, தம்முடைய சிறிய தந்தை அபூதாலிப் அவர்களோடு சிரியா தேசத்திற்கு வியாபாரத்திற்காகச் சென்றார்கள். பாலைவனத்தில் சுட்டெரிக்கும் வெயில். ஆனால், ஒரு மேகம் மட்டும் நபிகளாருக்கு நிழல் கொடுத்துக்கொண்டே வந்தது. வழியில் ஒரு மரத்தடியில் அவர்கள் இளைப்பாறியபோது, அந்த மரத்தின் கிளைகள் நபிகளாருக்கு நிழல் தருவதற்காக வளைந்து கொடுத்தன.
இதை 'பஹீரா' என்ற ஒரு பாதிரியார் பார்த்து ஆச்சரியப்பட்டார். அவர் அபூதாலிப்பிடம் ஓடிவந்து, "இந்தக் குழந்தைக்கு நீங்கள் யார்?" என்று கேட்டார். அபூதாலிப், "இவர் என் மகன்" என்றார். பாதிரியார், "இல்லை, இந்தக் குழந்தையின் தந்தை உயிரோடு இருக்க வாய்ப்பில்லை. இவர்தான் இறுதி நபி. இவரைப் பத்திரமாகப் பாதுகாத்துக் கொள்ளுங்கள்" என்று எச்சரித்து அனுப்பினார். ஒரு சிறுவனாக இருக்கும்போதே, இயற்கையும், உலகமும் அவர்களை நபியாக ஏற்றுக்கொண்டன.
குர்ஆனை ஓதக்கூடிய என் அருமைச் சகோதரிகளே! அந்த அறியாமைக் காலத்தில் மக்காவில் சிலை வழிபாடு, மது, சூதாட்டம் என்று எல்லாவிதமான தீமைகளும் நிறைந்திருந்தன. ஆனால், அல்லாஹ் தன்னுடைய தூதரை இந்த எந்தத் தீமையிலும், மானக்கேடான விஷயத்திலும் சிக்கவிடாமல் நேரடியாகப் பாதுகாத்தான்.
ஒருமுறை குறைஷிகள் கஅபாவைத் திரும்பக் கட்டிக் கொண்டிருந்தார்கள். நபிகளார் (ஸல்) அவர்களும் கற்களைச் சுமந்து கொண்டிருந்தார்கள். அப்போது அவர்களின் சிறிய தந்தை அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள், "முஹம்மதே! உங்கள் வேட்டியைக் கழற்றித் தோளில் வைத்துக் கொள்ளுங்கள், கல் குத்தாமல் இருக்கும்" என்றார்கள். ஆனால், நபிகளார் தங்கள் வேட்டியைக் கழற்றியவுடன் மயங்கி விழுந்துவிட்டார்கள். அவர்களின் கண்கள் வானத்தை நோக்கி நிலைத்து நின்றன. மயக்கம் தெளிந்ததும், "என் வேட்டி! என் வேட்டி!" என்று பதறிப்போய்க் கூறினார்கள். உடனே வேட்டி அணிவிக்கப்பட்டது. அதன் பிறகு நபிகளாரின் உடலை எவரும் நிர்வாணமாகப் பார்த்ததில்லை என்று ஸஹீஹ் புகாரியிலே 3829-வது ஹதீஸாகப் பார்க்கிறோம். தன்னுடைய தூதரின் மானத்தை அல்லாஹ் எப்படிப் பாதுகாத்தான் பார்த்தீர்களா!
சற்று சிந்தித்துப் பாருங்கள் சகோதரிகளே! நபிகளாரின் வாலிபப் பருவம் எப்படி இருந்தது? அவர்களின் நேர்மையைப் பார்த்துத்தான், மக்காவின் மாபெரும் கோடீஸ்வரியான அன்னை கதீஜா (ரலி) அவர்கள் நபிகளாருக்குத் திருமண ஆசைப்பாட்டை அனுப்பினார்கள். மாநபி (ஸல்) அவர்கள் நபியாக ஆவதற்கு முன்பாகவே, மக்கத்து மக்களின் உள்ளங்களில் அவர்களின் நற்குணத்தின் மூலம் ஒரு மாபெரும் சிம்மாசனத்தை அமைத்துக் கொடுத்தான் அல்லாஹ். மக்கள் அவர்களை முஹம்மத் என்று அழைப்பதை விட, 'அல்-அமீன்' அதாவது நம்பிக்கைக்குரியவர் மற்றும் 'அஸ்-ஸாதிக்' அதாவது உண்மை பேசுபவர் என்று அழைப்பதையே அதிகம் விரும்பினார்கள்.
அவர்கள் எவ்வளவு பெரிய உண்மையாளராக இருந்தார்கள் என்றால், நபிப்பட்டம் கிடைத்த பிறகு ஸஃபா மலையின் மீது ஏறி நின்று மக்களை அழைத்துக் கேட்டார்கள்:
أَرَأَيْتَكُمْ لَوْ أَخْبَرْتُكُمْ أَنَّ خَيْلًا بِالْوَادِي تُرِيدُ أَنْ تُغِيرَ عَلَيْكُمْ، أَكُنْتُمْ مُصَدِّقِيَّ؟
"நான் இந்த மலையின் பின்னால் ஒரு குதிரைப்படை உங்களைத் தாக்க வருகிறது என்று சொன்னால், நீங்கள் என்னை நம்புவீர்களா?"
அதற்கு மக்கத்து மக்கள் என்ன பதிலளித்தார்கள் தெரியுமா?
قَالُوا: نَعَمْ، مَا جَرَّبْنَا عَلَيْكَ إِلَّا صِدْقًا
"ஆம்! நாங்கள் நம்புவோம். ஏனென்றால் உங்களிடம் நாங்கள் உண்மையைத்தான் அனுபவப்பூர்வமாகக் கண்டிருக்கிறோம்" என்று ஒட்டுமொத்த மக்காவும் ஏகமனதாகச் சாட்சி சொன்னது. இதனை நாம் ஸஹீஹ் புகாரியில் 4770-வது ஹதீஸாகப் பார்க்கிறோம்.
என் அன்பான மாணவிகளே! நபிகளார் (ஸல்) அவர்களுக்கு 35 வயது இருக்கும்போது நடந்த ஒரு சம்பவத்தை நாம் நினைத்துப் பார்க்க வேண்டும். அப்போது, 'ஹஜருல் அஸ்வத்' கல்லை யார் எடுத்து வைப்பது என்பதில் மக்கத்துத் தலைவர்களுக்கு இடையே பெரும் கலவரம் மூளும் அபாயம் ஏற்பட்டது. கத்திகள் உருவப்பட்டன. ரத்தம் சிந்தும் நிலை. இறுதியாக, "நாளைக் காலையில் இந்த கஅபாவின் வாசல் வழியாக யார் முதலில் வருகிறாரோ, அவரே தீர்ப்பு வழங்குவார்" என்று முடிவு செய்யப்பட்டது.
மறுநாள் காலை, கஅபாவின் வாசல் வழியாக முதலில் நுழைந்தது நமது கண்மணி நாயகம் (ஸல்) அவர்கள்தான். அவர்களைப் பார்த்தவுடன் மக்கத்துத் தலைவர்கள் அனைவரும் சந்தோஷத்தில் முழங்கினார்கள்:
هَذَا الْأَمِينُ، رَضِينَا، هَذَا مُحَمَّدٌ
"இதோ அல்-அமீன் வந்துவிட்டார்! நாங்கள் இவரைப் பொருந்திக் கொண்டோம்! இதோ முஹம்மத் வந்துவிட்டார்!".
அப்போது நபிகளார் (ஸல்) அவர்கள் ஒரு விரிப்பைக் கொண்டுவரச் செய்து, தம் கையால் அந்த கல்லை அதில் வைத்து, அனைத்துக் கோத்திரத் தலைவர்களையும் அந்த விரிப்பைப் பிடிக்கச் செய்து, அதன்பின் தமது கரங்களால் அந்தக் கல்லை எடுத்து கஅபாவில் வைத்தார்கள். ஒரு பெரும் போரையே தடுத்து நிறுத்தி, அங்கே மாபெரும் ஒற்றுமையை நிலைநாட்டினார்கள். எப்பேர்ப்பட்ட ஞானத்தை அல்லாஹ் அவர்களுக்கு வழங்கியிருந்தான்!
இறுதியாக ஒன்றைச் சொல்லி எனது உரையை நிறைவு செய்கிறேன். நபித்துவம் நெருங்கும் காலத்தில், மக்கத்து மக்கள் செய்த அனாச்சாரங்கள், சிலை வழிபாடுகளைக் கண்டு நபிகளாரின் உள்ளம் வேதனைப்பட்டது. அவர்கள் தனிமையை விரும்பினார்கள். அன்னை ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
ثُمَّ حُبِّبَ إِلَيْهِ الْخَلَاءُ، وَكَانَ يَخْلُو بِغَارِ حِرَاءٍ فَيَتَحَنَّثُ فِيهِ
"பின்னர் அவர்களுக்குத் தனிமை பிரியமாக்கப்பட்டது. அவர்கள் ஹிரா குகையில் தனித்திருந்து வணக்கத்தில் ஈடுபடுவார்கள்." (ஸஹீஹ் புகாரி, ஹதீஸ் எண்: 3).
நாட்கள், வாரங்கள் என உணவு மற்றும் தண்ணீருடன் அந்த மலையின் உச்சியில் இருக்கும் ஹிரா குகையில் அமர்ந்து, இந்த அகிலத்தைப் படைத்தவன் யார்? மனித வாழ்வின் நோக்கம் என்ன? என்று ஆழமாகச் சிந்தித்தார்கள். அந்தத் தனிமையும், இறைத் தேடலும்தான் கி.பி. 610-ல் ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்கள் மூலமாக முதல் வஹி இறங்குவதற்குக் காரணமாக அமைந்தது.
ஆகவே, என்னோடு பயிலும் என் அன்பான சகோதரிகளே! முஹம்மத் (ஸல்) அவர்கள் நபியாக ஆவதற்கு முன்பே சிறந்த மனிதராக, உத்தமராக, அல்லாஹ்வால் நேரடியாகப் பாதுகாக்கப்பட்டுத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட மாமனிதராக வாழ்ந்து காட்டினார்கள். இந்த மீலாது விழாவில் நாம் பெறும் பாடம் என்னவென்றால், நாமும் நபிகளாரின் உம்மத்துகள் என்று சொல்வதற்கு முன்பாக, அவர்களைப் போன்று நற்குணங்களை, உண்மையைப் பேசும் பண்பை, நேர்மையை வளர்த்துக்கொள்ள வேண்டும். நாம் இந்த மதரஸாவில் ஓதுவதன் முக்கிய நோக்கமும் அதுவேதான்!
அப்படிப்பட்ட அழகிய முன்மாதிரியை நம் அனைவரின் வாழ்விலும் பின்பற்றி நடக்க அல்லாஹ் தவ்பீக் செய்தருள்வானாக! ஆமீன்.
முதல் முறையாகப் பேசும் எனக்கு ஊக்கமளித்து, அமைதியாகச் செவிமடுத்த ஆசானாகிய உஸ்தாதிகளுக்கும், ஹஜ்ரத்மார்களுக்கும், எனது சக மாணவிகளுக்கும் எனது நெஞ்சார்ந்த நன்றிகள்.
رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ
وَصَلَّى اللَّهُ عَلَى مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِهِ وَصَحْبِهِ أَجْمَعِينَ. وَالْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ.
அஸ்ஸலாமு அலைக்கும் வரஹ்மத்துல்லாஹி வபரக்காத்துஹு.
தொகுப்பு:
மெளலவி ஹாபிழ் M. முஹம்மது ரபீக் மிஸ்பாஹி அவர்கள்,
இமாம், மேலப் பள்ளிவாசல், இராஜபாளையம்.
Rajai Aalim Media
No comments:
Post a Comment